Paperback. 13,50 / 21,00 cm. in Turkish. 96 p. Translated by Hilmi Haseki Farsça da "pend" kelimesi "vaaz, ögüt, nasihat" demektir. Pandname, insanlara ögüt ve nasihat veren, din, tasavvuf ve ahlâk konularini hem manzum, hem de mensur yani düzyazi ve siir seklinde islemistir. Farsçadan gelen bu isim pend ve name isimlerinin birlesmesi ile olusmustur. Pendnâme'yi ilk olarak XVI. yüzyil sairlerinden Sabâyî Türkçe'ye tercüme etmistir. Sonraki yüzyillarda da tercüme edilmeye devam edilen esere birçok yazar tarafindan manzum ve mensur serhler yazilmistir. Fars edebiyatinda nasihatnâme / pendnâme yazma gelenegi çok eskilere dayanmaktadir. Pendnâmelerin Sasaniler döneminden itibaren yazildigi bilinmektedir. Fars edebiyatinda kaleme alinmis pendnâmelerin en meshuru kuskusuz Feridüddin Attâr (öl. 618/1221-1222)'in Pendnâme'sidir. Okurlara sunmaktan mutluluk duyariz.